ΜΗΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ

Ἔ­χων ἡ­μέ­ρας τριάκοντα. Ἡ ἡ­μέ­ρα ἔ­χει ὥ­ρας 12 καί ἡ νύξ ὥ­ρας 12.

1. Παρασκευή: Ἀρ­χή τῆς Ἰν­δί­κτου. Ὁσίου Συ­με­ών τοῦ Στυ­λί­του. Ἁ­γί­ων 40 μαρτ. γυ­ναι­κῶν. Ἰ­η­

        σοῦ τοῦ Ναυ­ῆ. Ὁσίου Με­λε­τί­ου τοῦ ἐν Κι­θαι­ρῶ­νι. Σύ­να­ξις Ὑ­πε­ραγ. Θε­ο­τό­κου τῶν Μι­α­ση­νῶν.

    Ἀ­φ’ ἑ­σπέ­ρας: Με­τά τήν θ΄ Ὥ­ραν, ὁ Προ­οι­μι­α­κός καί ἡ α΄ Στά­σις τοῦ Α΄ Κα­θί­σμα­τος τοῦ Ψαλ­τη­ρί­ου. Εἰς τό «Κύ­ρι­ε ἐ­κέ­κρα­ξα...» ἱ­στῶ­μεν στί­χους 10 καί ψάλ­λο­μεν ὡς ὁ­ρί­ζει τό Μη­ναῖ­ον[1]. «Δό­ξα Πα­τρί.. Θεί­ας χά­ρις...», «Καί νῦν...Ὁ Πνεύ­μαμ­τι Ἁ­γί­ῳ..». Εἴ­σο­δος·, τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας καί τά Ἀ­να­γνώ­σμα­τα. Εἰς τά Ἀ­πό­στι­χα, τά Ἰ­δι­ό­με­λα τῆς Ἰν­δί­κτου με­τά τῶν στί­χων, «Δό­ξα....καί νῦν...» ὡς ὁ­ρί­ζο­νται ἐν τῷ Μη­ναί­ῳ. Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α τῆς Ἰν­δί­κτου, «Δό­ξα Πα­τρί...» τοῦ Ὁ­σί­ου, «Καί νῦν....» τῆς Θε­ο­τό­κου.

   Τήν πρω­ΐ­αν: Τό Με­σο­νυ­κτι­κόν καί ἡ Λι­τή (ἄν δέν ἐ­ψάλ­λει εἰς τόν Ἑ­σπε­ρι­νόν). Με­τά τόν Ἑ­ξά­ψαλ­μος, εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος» τά Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α ὡς εἰς τόν Ἑ­σπε­ρι­νόν. Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, τά Κα­θί­σμα­τα, ὁ Πο­λυ­έ­λαι­ος, οἱ Ἀ­να­βαθ­μοί καί τό Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τοῦ Ὄρ­θρου, ὡς ὁ­ρί­ζο­νται ἐν τῷ Μη­ναί­ῳ. Κα­νό­νες οἱ τοῦ Μη­ναί­ου. Κα­τα­βα­σί­αι «Σταυ­ρόν χα­ρά­ξας Μω­σῆς...» καί στι­χο­λο­γοῦ­μεν «Τήν Τι­μι­ω­τἐ­ραν...». Τά Ἐ­ξα­πο­στει­λά­ρι­α καί οἱ Αἶ­νοι ὡς δι­α­γρά­φο­νται εἰς τό Μη­ναῖ­ον καί Δο­ξο­λο­γί­α Με­γά­λη.

   Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Τά Τυ­πι­κά καί οἱ Μα­κα­ρι­σμοί εἰς 8, ἐκ τῆς γ΄ Ὠ­δῆς τοῦ κα­νό­νος τῆς Ἰν­δί­κτου 4 καί ἐκ τῆς στ΄ τοῦ Κα­νό­νος τοῦ Ὁ­σί­ου 4. Κο­ντά­κι­ον «Ὁ τῶν αἰ­ώ­νων ποι­η­τής...». Ἀ­πό­στο­λος καί Εὐ­αγ­γέ­λι­ον δι­πλᾶ τῆς Ἰν­δί­κτου καί τοῦ Ἁ­γί­ου. Κοι­νω­νι­κόν «Εὐ­λό­γη­σον τόν στέ­φα­νον τοῦ ἐ­νι­αυ­τοῦ τῆς χρη­στό­τη­τός σου, Κύ­ρι­ε. .Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.», τό «Εἴ­δο­μεν τό φῶς...», «Εἴ­η τό ὄ­νο­μα Κυ­ρί­ου..» καί Ἀ­πό­λυ­σις. Εἰς τήν τράπεζαν κατάλυσις οἴνου καί ἐλαίου.

3. Κυ­ρι­α­κή: ΙΣΤ΄(16η) Ματ­θαί­ου. Ἱ­ε­ρο­μάρτ. Ἀνθίμου, Ὁσίου Θεοκτίστου.

Ἦ­χος βαρύς, Ἐ­ω­θι­νόν Ε΄.

   Ἀ­φ’ Ἑ­σπέ­ρας: Με­τά τήν θ΄ Ὥ­ραν, ὁ Προο­ι­μι­α­κός καί τό Ψαλ­τή­ρι­ον. Εἰς τό «Κύ­ρι­ε ἐ­κέ­κρα­ξα...» ἱ­στῶ­μεν στί­χους 10 καί ψάλ­λο­μεν 6 Ἀ­να­στά­σι­μα καί τά 3 Στι­χη­ρά τοῦ Ἱ­ε­ρο­μάρτ. δευ­τε­ροῦ­ντος τό α΄. «Δό­ξα Πα­τρί ..» τοῦ Ἱ­ε­ρο­μάρτ. «Ἱερεύς ἐννομώτατος...», «Καί νῦν..» τό α΄ Θε­ο­το­κί­ον τοῦ ἤ­χου. Εἴ­σο­δος τό «Φῶς ἰ­λα­ρόν...» καί τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας «Ὁ Κύ­ρι­ος ἐ­βα­σί­λευ­σεν...». Εἰς τά Ἀ­πό­στι­χα, τά Ἀ­να­στά­σι­μα στι­χη­ρά, «Δό­ξα Πα­τρί...»  τοῦ Ὁσίου.  «Ὅσιε πάτερ...», «Καί νῦν..Ὁ ποι­η­τής καί λυ­τρω­τής μου Πά­να­γνε..» (ζήτει εἰς τά Ἀπόστιχα Σαββάτου ἑσπέρας τοῦ πλ. β΄ Ἤχου).  Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον, τοῦ Ἱ­ε­ρο­μάρ­τυ­ρος, «Δό­ξα Πα­τρί...» τοῦ Ὁσίου, «Καί νῦν..» Θε­ο­το­κί­ον καί ἡ Ἀ­πό­λυ­σις. Εἰς τό Ἀ­πό­δει­πνον ὁ Κα­νών τοῦ Ὁσίου.

   Τήν πρω­ΐ­αν: Ἐν τῷ Με­σο­νυ­κτι­κῷ ὁ Τρι­α­δι­κός κα­νών, τά Τρι­α­δι­κά «Ἄ­ξι­ον ἐ­στιν..», αὖ­θις Τρι­σά­γι­ον, ἡ Ὑ­πα­κο­ή τοῦ ἤ­χου, ἡ Ἐκτενής καί Ἀπόλυσις. Με­τά τό­ν Ἑ­ξά­ψαλ­μος εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος» τά Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α ὡς ἐν τῷ Ἑ­σπε­ρι­νῷ.  Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, ὁ Ἄ­μω­μος, καί τά Ἀ­να­στά­σι­μα Κα­θί­σμα­τα κα­τά σει­ράν. Εἶ­τα τά Εὐ­λο­γη­τά­ρι­α, ἡ Ὑ­πα­κο­ή τοῦ ἤ­χου, οἱ Ἀ­να­βαθ­μοί, τό Προ­κεί­με­νον καί ἅ­πα­σα ἡ τά­ξις τοῦ Ἑ­ω­θι­νοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου[2]. Κα­νό­νες· οἱ τῆς Πα­ρα­κλη­τι­κῆς καί ἐκ τοῦ Μη­ναί­ου ὁ κα­νών τοῦ Ἱ­ε­ρο­μάρ­τυ­ρος.  Με­τά τήν γ΄ Ὠδήν, τό  Κο­ντά­κι­ον καί ὁ  Οἶ­κος τοῦ Ἱ­ε­ρο­μάρ­τυ­ρος, καί αὖ­θις τό Κά­θι­σμα αὐ­τοῦ με­τά τοῦ Θε­ο­το­κί­ου. Εἰς τήν στ΄ Κο­ντά­κι­ον καί ὁ Οἶ­κος τά Ἀ­να­στά­σι­μα καί τό Συ­να­ξά­ρι­ον τῆς ἡ­μέ­ρας. Κα­τα­βα­σί­αι «Σταυ­ρόν χα­ρά­ξας Μω­σῆς...» καί στι­χο­λο­γοῦ­μεν «Τήν Τι­μι­ω­τέ­ραν..» Τό «Ἅ­γι­ος Κύ­ρι­ος ὁ Θε­ός ἡ­μῶν» τρίς καί ἐν συ­νε­χεί­ᾳ Ἐ­ξα­πο­στει­λά­ρι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον καί τό τοῦ Ἱ­ε­ρο­μάρ­τυ­ρος με­τά τοῦ Θε­ο­το­κί­ου. Εἰς τούς Αἴ­νους, τά Ἀ­να­στά­σι­μα στι­χη­ρά εἰς 8. «Δό­ξα Πατρί...» τό Ἑ­ω­θι­νόν, «Καί νῦν....Ὑ­πε­ρευ­λο­γη­μέ­νη ὑ­πάρ­χεις...», Δο­ξο­λο­γί­α με­γά­λη καί τό «Σή­με­ρον σω­τη­ρί­α...».

    Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Τά Τυ­πι­κά καί οἱ Μα­κα­ρι­σμοί τοῦ ἤ­χου εἰς 8. Εἰ­σο­δι­κόν «Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν...ὁ Ἀ­να­στάς ἐκ νε­κρῶν...». Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α τό Ἀ­να­στά­σι­μον, τοῦ Ἱ­ε­ρο­μάρ­τυ­ρος, τοῦ Ὁσίου, τοῦ Ἁ­γί­ου τοῦ Να­οῦ καί τό Κο­ντά­κι­ον «Ἰ­ω­α­κείμ καί Ἄν­να...». Τρι­σά­γι­ον, Ἀ­πό­στο­λος (16η) καί Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τῆς Κυ­ρι­α­κῆς. Κοι­νω­νι­κόν «Αἰ­νεῖ­ται τόν Κύ­ρι­ον ἐκ τῶν οὐ­ρα­νῶν.Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.», τό «Εἴ­δο­μεν τό φῶς...», «Εἴ­η τό ὄ­νο­μα Κυ­ρί­ου..»  καί Ἀ­πό­λυ­σις.

6. Τετάρτη: Τό ἐν Χώ­ναις θαῦ­μα τοῦ Ἀρ­χι­στρα­τή­γου Μι­χα­ήλ.

   Πε­ρί τῆς δι­α­τά­ξε­ως τοῦ Ἑ­σπε­ρι­νοῦ καί Ὄρ­θρου ὅ­ρα ἐν τῷ Μη­ναί­ῳ καί ποί­η­σον ὡς δι­α­τυ­ποῦ­ται ἐ­κεῖ. Εἰ δέ βού­λε­σαι ἑ­ορ­τᾶ­σαι τήν ἀ­νά­μνη­σιν τοῦ θαύ­μα­τος, ποί­η­σον Εἴ­σο­δον ἐν τῷ Ἑ­σπε­ρι­νῷ, εἰς δέ τόν Ὄρ­θρον ψάλ­λε Κα­τα­βα­σί­ας «Σταυ­ρόν χα­ρά­ξας Μω­σῆς...». Εἰς τήν τράπεζαν κατάλυσις οἴνου καί ἐλαίου.

  Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Τά Τυ­πι­κά καί οἱ Μα­κα­ρι­σμοί εἰς 6, ἡ στ΄ Ὠδή τῶν κα­νό­νων τοῦ Ἀρ­χαγ­γέ­λου. Ἀ­πό­στο­λος καί Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τοῦ Ἀρ­χαγ­γέ­λου. Κοι­νω­νι­κόν «Ὁ ποι­ῶν τούς Ἀγ­γέ­λους αὐ­τοῦ πνεύ­μα­τα...».

8. Παρασκευή: ΤΟ ΓΕΝΕΘΛΙΟΝ ΤΗΣ ΥΠΕΡΑΓΙΑΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ ΚΑΙ ΑΕΙΠΑΡΘΕΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ.

    Ἀφ’ ἑσπέρας: Μετά τήν θ΄ Ὥραν, ὁ Προοιμιακός καί ἡ α΄ Στάσις τοῦ Α΄ Καθίσματος τοῦ Ψαλτηρίου. Εἰς τό «Κύριε ἐκέκραξα...» τοῦ Μ. Ἑσπερινοῦ ἱστῶμεν στίχους 8 καί ψάλλομεν τά 6 στιχηρά τοῦ Μηναίου δευτεροῦντες τά δύο πρῶτα. «Δό­ξα Πα­τρί.. Καί νῦν...Σήμερον ὁ τοῖς νοεροῖς...». Εἴ­σο­δος·, τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας καί τά Ἀ­να­γνώ­σμα­τα. Εἰς τά Ἀ­πό­στι­χα, τά Ἰ­δι­ό­με­λα τῆς ἑορτῆς με­τά τῶν στί­χων, «Δό­ξα....καί νῦν...Δεῦτε ἅπαντες πιστοί...». Τό Ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον τῆς ἑορτῆς τρίς καί Ἀπόλυσις.

   Τήν πρω­ΐ­αν: Τό Με­σο­νυ­κτι­κόν καί ἡ Λι­τή (ἄν δέν ἐ­ψάλ­λη εἰς τόν Ἑ­σπε­ρι­νόν). Με­τά τόν Ἑ­ξά­ψαλ­μος, εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος» τά Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α ὡς εἰς τόν Ἑσπερινόν. Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, τά Κα­θί­σμα­τα, ὁ Πο­λυ­έ­λαι­ος, οἱ Ἀ­να­βαθ­μοί καί τό Εὐ­αγ­γέ­λιον τοῦ Ὄρ­θρου, ὡς ὁ­ρί­ζον­ται ἐν τῷ Μη­ναί­ῳ. Κα­νό­νες οἱ τοῦ Μηναίου. Κα­τα­βα­σί­αι «Ἀνοίξω τό στόμα μου...»[3] καί ψάλλομεν τήν θ΄ Ὠδήν τῶν κανόνων μεθ’ ἧς Καταβασία «Ἄπας γηγενής.... τά ἱερά γενέθλια τῆς Θεομήτορος καί βοάτω...». Τά Ἐξαποστειλάρια καί οἱ Αἶνοι ὡς διαγράφονται εἰς τό Μηναῖον καί Δοξολογία Μεγάλη.

   Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Ἀντί Τυπικῶν ψάλλονται τά ἑξῆς Ἀντίφωνα:

     Ἀ­ντί­φω­να α΄

 1.Μνήσθητι Κύριε τοῦ Δαβίδ καί πάσης τῆς πραότητος αὐτοῦ.

2.Ἰδού ἠκούσαμε αὐτήν ἐν Ἐφραθᾶ, εὕρομεν αὐτήν ἐν τοῖς πεδίοις τοῦ δρυμοῦ.                        Ταῖς πρεσβείαις τῆς

 3.Δεδοξασμένα ἐλαλήθη περί σοῦ ἡ πόλις τοῦ Θεοῦ.                                                               Θεοτόκου..............                                              

4.Ὁ Θεός ἐν μέσῳ αὐτῆς καί οὐ σαλευθήσεται.

   Ἀντίφωνα β΄

1.Ὤμοσε Κύριος τῷ Δαβίδ ἀλήθειαν καί οὐ μή ἀθετήσει αὐτήν.

2.Ἐκ καρποῦ τῆς κοιλίας σου θήσομαι ἐπί τοῦ θρόνου σου.                               Σῶσον ἡμᾶς Υἱέ Θεοῦ  ὁ

3.Ἐκεῖ ἐξανατελῶ κέρας τό Δαβίδ, ἠτοίμασα λύχνον τῷ Χριστῷ μου.                      ἐν Ἁγίοις θαυμαστός...

4.Ὅτι ἐξελέξατο Κύριος τήν Σιών, ἡρετίσατο αὐτήν εἰς κατοικίαν ἑαυτοῦ.

5.  Δόξα Πατρί... Καί νῦν....Ὁ Μονογενής Υἱός.............

   Ἀντίφωνα γ΄

1.Ὦδε κατοικήσω, ὅτι ἡρετισάμην αὐτήν.

2. Ἡγίασε τό σκήνωμα αὐτοῦ ὁ Ὕψιστος.                                 Σήμερον τῆς σωτηρίας.......

3.Ἅγιος ὁ ναός σου, θαυμαστός ἐν δικαιοσύνῃ.    

  Εἰσοδικόν «Δεῦτε προσκυνήσωμεν...ὁ ἐν Ἁγίοις θαυμαστός...». Τό Ἀπολυτίκιον καί τό Κοντάκιον «Ἰωακείμ καί Ἄννα...». Ἀπόστολος καί Εὐαγγέλιον τά τῆς Θεοτόκου. Ἀντί τοῦ «Ἄξιόν ἐστιν...» ὁ Εἰρμός τοῦ β΄ κανόνος τῆς θ΄ Ὠδῆς «Ἀλλότριος τῶν μητέρων ἡ παρθενία...». Κοινωνικόν «Ποτήριον σωτηρίου λήψομαι...», τό «Εἴδομεν τό φῶς...», «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου..» καί Ἀπόλυσις. Εἰς τήν τράπεζαν κατάλυσις ἰσχύος.  

9. Σάββατο: Ἡ Σύναξις τῶν ἁγίων Θεοπατόρων Ἰωακείμ καί Ἄννης. Σεβηριανοῦ μάρτυρος.

   Ἡ ἀκολουθία τῆς ἡμέρας ὡς διατυποῦται ἐν τῷ Μηναίῳ. Εἰ δέ βούλεσαι ἑορτᾶσαι τήν μνήμη τῶν Θεοπατόρων ποίησον ὡς ἑξῆς:

    Ἀφ’ ἑσπέρας: Εἰς τό «Κύριε ἐκέκραξα...» ἱστῶμεν στίχους 6 καί ψάλλομεν τά 3 στιχηρά τῶν Αἴνων τῆς ἑορτῆς  «Ὤ τοῦ παραδόξου θαύματος...κ.λ.π.» καί τά 3 τῶν Θεοπατόρων «Δεῦτε νῦν χορεύσωμεν...κ.λ.π.» . «Δό­ξα Πα­τρί..Ὤ μακαρία δυάς...», «Καί νῦν...Ἐν εὐσήμῳ ἡμέρᾳ...» (ζήτει εἰς τήν Λιτήν). Εἴσοδος, τό «Φῶς ἱλαρόν...» καί τό Προκείμενον τῆς ἡμέρας. Εἰς τά Ἀπόστιχα τά τῆς ἡμέρας στιχηρά «Δό­ξα Πα­τρί.. Καί νῦν...Οἱ ἐξ ἀκάρπων λαγόνων...». Ἀπολυτίκια τῶν Ἁγ. Θεοπατόρων, «Δό­ξα Πα­τρί.. Καί νῦν...» τῆς ἑορτῆς. Ἐν τῇ περιπτώσει ταύτῃ ὁ κανών τοῦ Ἁγίου Σεβηριανοῦ ἐν τῷ Ἀποδείπνῳ.

  Τήν πρω­ΐ­αν: Τό Με­σο­νυ­κτι­κόν τοῦ Σαββάτου. Μετά τόν Ἑ­ξά­ψαλ­μος τά Ἀπολυτίκια ὡς ἐν τῷ Ἑσπερινῷ. Τό Ψαλτήριον καί τά κατά σειράν Καθίσματα διπλᾶ. Ὁ Ν΄ Ψαλμός,  ὁ πρῶτος Κανόνας τῆς ἑορτῆς καί ὁ τῶν Ἁγ. Θεοπατόρων. Μετά τούς Κανόνες, Καταβασίαι τοῦ Σταυροῦ καί στιχολογοῦμεν «Τήν Τιμιωτέραν...». Τά Ἐξαποστειλάρια ὡς ἔχουν. Εἰς τούς Αἴνους τά 3 προσόμοια τῶν Ἀποστίχων «Χάρις τῷ Λυτρωτῇ» κ.λ.π. δευτεροῦντες τό πρῶτον, «Δό­ξα Πα­τρί.. Καί νῦν...Σήμερον ἡ πανάμωμος ἁγνή...», Δοξολογία Μεγάλη καί τό Ἀπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς.

   Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Τά Ἀντίφωνα τῆς ἑορτῆς ὡς διατυποῦνται ἀνωτέρω. Ἀπόστολος καί Εὐαγγέλιον Σάββατον πρό τῆς Ὑψώσεως. Εἰς τό «’Εξαιρέτως...» τό «Ἄξιόν ἐστιν...». Κοινωνικόν «Ἀγαλλιᾶσθε δίκαιοι ἐν Κυρίῳ, τοῖς εὐθέσι πρέπει αἴνεσις.Ἀλληλούϊα», τό «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου..» καί Ἀπόλυσις.   

10.Κυριακή:Πρό τῆς Ὑψώσεως. Τῶν Ἁγ. 3ων Παρθένων Μηνοδώρας, Μητροδώρας, Νυμφοδώρας.

Ἦχος πλ. δ΄, Ἐωθινόν ΣΤ΄.

    Ἀ­φ’ Ἑ­σπέ­ρας: Με­τά τήν θ΄ Ὥ­ραν, ὁ Προοι­μι­α­κός καί τό Ψαλ­τή­ρι­ον. Εἰς τό «Κύ­ρι­ε ἐ­κέ­κρα­ξα...» ἱστῶ­μεν στί­χους 10 καί ψάλ­λο­μεν 6 Ἀ­να­στά­σι­μα καί τά 3 μεθέορτα τῆς ἑορτῆς «Ποίοις οἱ εὐτελεῖς...» δευτεροῦντος τό πρῶτον. «Δό­ξα Πατρί ...Δι’ ἀγγέλου προρρήσεως...», «Καί νῦν..» τό α΄ Θε­ο­το­κί­ον τοῦ ἤ­χου. Εἴ­σο­δος τό «Φῶς ἰ­λα­ρόν...» καί τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας «Ὁ Κύ­ρι­ος ἐ­βα­σί­λευ­σεν...». Εἰς τά Ἀ­πό­στι­χα, τά Ἀ­να­στά­σι­μα στι­χη­ρά, «Δό­ξα Πατρί...Καί νῦν..Ἐν εὐσύμῳ ἡμέρᾳ...» (τό Δοξαστικόν τῆς Λιτῆς τῆς ἑορτῆς). Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον «Δό­ξα Πατρί...Καί νῦν..» τῆς ἑορτῆς, καί ἡ Ἀ­πό­λυ­σις.

     Εἰς τό Ἀπόδειπνον ἀναγινώσκεται ὁ Κανών τῆς Ἁγίων.

   Τήν πρω­ΐαν: Ἐν τῷ Με­σο­νυ­κτι­κῷ ὁ Τρι­α­δι­κός κα­νών, τά Τρι­α­δι­κά «Ἄ­ξι­ον ἐ­στιν..», αὖθις Τρισάγιον, τό Ἀπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς, κ.λ.π. Μετά τόν Ἑ­ξά­ψαλ­μος εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος» Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α τό Ἀ­να­στά­σι­μον (δίς) καί τό τῆς ἑορτῆς ἅπαξ.  Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, ὁ Ἄ­μω­μος, καί τά Ἀ­να­στά­σι­μα Κα­θί­σμα­τα κα­τά σει­ράν ἀντί δέ Θεοτοκίων τά μεθέορτα Καθίσματα τῆς ἡμέρας. Εἴτα τά Εὐ­λο­γη­τά­ρι­α, ἡ Ὑ­πα­κο­ή τοῦ ἤ­χου, οἱ Ἀ­να­βα­θμοί, τό Προ­κεί­με­νον καί ἅ­πα­σα ἡ τά­ξις τοῦ Ἑ­ω­θι­νοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου. Κα­νό­νες· ὁ Ἀναστάσιμος, ὁ Σταυροαναστάσιμος καί ὁ πρῶτος τῆς ἑορτῆς.  Κα­τα­βα­σί­αι «Σταυρόν χαράξας Μωσῆς...», καί στι­χο­λο­γοῦ­μεν «Τήν Τι­μι­ω­τέ­ραν..» Τό «Ἅ­γι­ος Κύ­ρι­ος ὁ Θε­ός ἡ­μῶν» τρίς καί ἐν συ­νε­χεί­ᾳ Ἐ­ξα­πο­στει­λά­ρι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον καί τό μεθέορτον «’Εκ τῆς ἀκάρπου...» . Εἰς τούς Αἴ­νους 4 Ἀ­να­στά­σι­μα στιχηρά καί 4 μεθέορτα τά τῶν ἀποστίχων τῆς ἡμέρας «Γόνος Ἰωακείμ...» μετά τῶν στίχων ἀντί τοῦ «Ἀνάστηθι Κύριε...» κ.λ.π. (Τό Δοξαστικόν «Ἴδωμεν οἱ πιστοί» ὡς στιχηρόν) . «Δό­ξα Πατρί...» τό Ἑ­ω­θι­νόν, «Καί νῦν....Ὑ­πε­ρευ­λο­γη­μέ­νη ὑ­πάρ­χεις», Δο­ξο­λο­γί­α με­γά­λη καί τό «Σή­με­ρον σω­τη­ρί­α...».

    Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Ἀντί τῶν Τυ­πι­κά καί Μακαρισμῶν τά Ἀντίφωνα τῆς ἑορτῆς. Εἰ­σο­δι­κόν «Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν...ὁ Ἀ­να­στάς ἐκ νε­κρῶν...». Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α τό Ἀ­να­στά­σι­μον, τῆς ἑορτῆς, τῶν Ἁγίων τῆς ἡμέρας, τοῦ Ἁ­γί­ου τοῦ Να­οῦ καί τό Κο­ντά­κι­ον «Ἰωακείμ καί Ἄννα...». Τρι­σά­γι­ον, Ἀ­πό­στο­λος καί Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τῆς Κυ­ρι­α­κῆς πρό τῆς Ὑψώσεως. Κοι­νω­νι­κόν «Αἰ­νεῖ­ται τόν Κύ­ρι­ον ἐκ τῶν οὐ­ρα­νῶν.Ἀλ­λη­λού­ϊα.», τό «Εἴ­δο­μεν τό φῶς...», «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου..» καί Ἀπόλυσις. 

   ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Ὅπου πανηγυρίζεται ἡ μνήμη τῶν Ἁγ. 3ων Παρθένων, ἐν τῷ ἑσπερινῷ στιχολογοῦμεν 4 Ἀναστάσιμα, 3 τῆς ἑορτῆς καί 3 τῶν Ἁγίων. «Δό­ξα Πατρί...» τῶν Ἁγίων, «Καί νῦν..» τό α΄ Θε­ο­το­κί­ον τοῦ ἤ­χου. Απόστιχα τά Ἀναστάσιμα «Δό­ξα Πατρί...» τῶν Ἁγίων, «Καί νῦν..» τῆς ἑορτῆς. Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον «Δό­ξα Πατρί...» τῶν Ἁγίων, «Καί νῦν..» τῆς ἑορτῆς. Ἐν τῷ Ὄρθρῳ, Καθίσματα εἰς κάθε στιχολογίαν  πρῶτον τό Ἀναστάσιμον, «Δό­ξα Πατρί...» τῶν Ἁγίων, «Καί νῦν..» τῆς ἑορτῆς καί ὁ Πολυέλαιος. Τά Ἀναστάσιμα Κοντάκιον καί Οἶκος μετά τήν γ΄ Ὡδήν. Ἀφ’ στ΄ Ὡδῆς τά τῶν Ἁγίων. Ἐξαποστειλάρια Ἀναστάσιμον, τῶν Ἁγίων καί τῆς ἑορτῆς. Εἰς τούς Αἴνους 4 Ἀναστάσιμα καί 4 τῶν Ἁγίων «Δό­ξα Πατρί...» τῶν Ἁγίων, «Καί νῦν....Ὑ­πε­ρευ­λο­γη­μέ­νη ὑ­πάρ­χεις». Εἰς τήν Θ. Λειτουργία Ἀ­πό­στο­λος τῶν Ἁγίων καί Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τῆς Κυ­ρι­α­κῆς πρό τῆς Ὑψώσεως.

12. Τρίτη: Ἡ Ἀπόδοσις τῆς ἑορτῆς τῶν Γενεθλίων τῆς Θεοτόκου. Ἱερομάρτυρος Αὐτονόμου.

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Ἡ ἀκολουθία τοῦ Ἁγ. Λούπου κατά τήν 22^αν (ἐχθές) μετά τῶν ἁγίων τῆς ἡμέρας.  

   Ὁ Ἑσπερινός, Ὄρθρος καί ἡ Θ. Λειτουργία ψάλλονται ὡς διατυποῦνται τήν κυριώνυμον ἡμέραν τῆς ἑορτῆς, ἐξαιρουμένων τῶν Ἀναγνωσμάτων καί τῆς Λιτῆς ἐν τῷ Ἑσπερινῷ, καθώς καί τοῦ Πολυελαίου ἐν τῶ Ὄρθρῳ. Εἰς τήν Θ. Λειτουργίαν, Ἀπόστολος καί Εὐαγγέλιον τῆς ἡμέρας.

13. Τετάρτη: Ἀνάμνησις τῶν ἐγκαινίων τοῦ Ναοῦ τῆς Ἀναστάσεως.  Προεόρτια τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου

                       Σταυροῦ.  Κορνηλίου τοῦ ἑκατοντάρχου.

   Ἡ ἀκολουθία ψάλλεται ὡς διατυποῦται ἐν τῷ Μηναίῳ. Ἐν τῇ Θ. Λειτουργία Κοντάκιον τῶν Ἐγκαινίων «Οὐρανός πολύφωτος...» Κοινωνικόν «Κύριε, ἠγάπησα εὐπρέπειαν οἴκου σου, καί τόπον σκηνώματος δόξης σου. Ἀλληλούϊα». Εἰς τήν τράπεζαν κατάλυσις οἴνου καί ἐλαίου.

14. Πέμπτη:  Η ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΣ ΥΨΩΣΙΣ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ.

      Ἀ­φ’ Ἑ­σπέ­ρας: Με­τά τήν θ΄ Ὥ­ραν, ὁ Προοι­μι­α­κός ( Ψαλ­τή­ρι­ον δέν στιχολογοῦμεν). Εἰς τό «Κύ­ρι­ε ἐ­κέ­κρα­ξα...» ἑάν τελεῖται Ἀγρυπνία ἱστῶ­μεν στί­χους 6 καί ψάλ­λο­μεν τά 3 στιχηρά «Σταυρός ἀνυψούμενος...» δευτεροῦντες αὐτά, εἰδέ μή, ἱστῶμεν στί­χους 8 καί ψάλ­λο­μεν τά 3 ἀνωτέρω στιχηρά δευτεροῦντες τά δύο πρῶτα ἀκολούθως τά 3 στιχηρά τοῦ μικροῦ Ἑσπερινοῦ «Ἀνψούμενος Δέσποτα...». «Δό­ξα Πατρί ... Καί νῦν.. Δεῦτε ἅπαντα...». Εἴ­σο­δος τό «Φῶς ἰ­λα­ρόν...» τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας, καί τά Ἀναγνώσματα. Τά Ἀ­πό­στι­χα μετά τοῦ «Δό­ξα Πατρί...Καί νῦν..» ὡς ὁρίζονται ἐν τῷ Μηναίῳ.. Τό Ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον τρίς, καί ἡ Ἀ­πό­λυ­σις,  «...ὁ Ἀναστάς ἐκ νεκρῶν Χριστός...»

   Τήν πρω­ΐ­αν: Τό Με­σο­νυ­κτι­κόν καί ἡ Λι­τή (ἄν δέν ἐ­ψάλ­λη εἰς τόν Ἑ­σπε­ρι­νόν). Με­τά τόν Ἑ­ξά­ψαλ­μος, εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος» τό Ἀ­πο­λυ­τί­κιον ἐκ τρίτου. Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, τά Κα­θί­σμα­τα, ὁ Πο­λυ­έ­λαι­ος, οἱ Ἀ­να­βαθ­μοί καί τό Εὐ­αγ­γέ­λιον τοῦ Ὄρ­θρου, ὡς ὁ­ρί­ζον­ται ἐν τῷ Μη­ναί­ῳ. Τό «Ἀνάστασις Χριστοῦ θεασάμενοι...», ὁ Ν΄ Ψαλμός χῦμα, κ.λ.π. Εἶτα ψάλλεται ὁ Κα­νών τοῦ Μηναίου μετά τῶν Κα­τα­βα­σιῶν εἰς τό τέλος ἑκάστης Ὠδῆς. Μετά τήν η΄ Ὠδήν «Τήν Θεοτόκον καί μητέραν...» καί ψάλλομεν τήν θ΄ ἀμφοτέρων τῶν Ὡδῶν ὡς διατυποῦνται ἐν τῷ Μηναίῳ. Τέλος, αἱ δύο Καταβασίαι «Μυστικός εἶ Θεοτόκε....» καί «Ὁ διά βρώσεως...». Τά Ἐξαποστειλάρια καί οἱ Αἶνοι ὡς διαγράφονται εἰς τό Μηναῖον καί Δοξολογία Μεγάλη. Εἰς τό τέλος τῆς Δοξολογία τό Ἀσματικόν «Ἅγιος ὁ Θεός...» ἐνῷ εἰσοδεύει  ὁ Ἱερεύς τόν Τίμιος Σταυρός καί ποιεῖται ἡ Ὕψωσις ὡς διαγράφεται ἐν τῷ Μηναίῳ.

   Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Ἀντί Τυπικῶν ψάλλονται τά ἑξῆς Ἀντίφωνα:

     Ἀντί­φω­να α΄

 1.Ὁ Θεός μου,  πρόσχες μοι, ἵνα τί ἐγκατέλιπές με;

2. Μακράν ἀπό τῆς σωτηρίας μου οἱ λόγοι τῶν παραπτωμάτων μου.                          Ταῖς πρεσβείαις τῆς

 3. Ὁ Θεός μου, κεκράξομαι ἡμέρας, καί οὐκ εἰσακούσῃ.                                             Θεοτόκου..............                                        

4. Σύ δέ ἐν Ἁγίῳ κατοικεῖς, ὁ ἔπαινος τοῦ Ἰσραήλ.                                                                                      

     Ἀντίφωνα β΄

1.Ἵνα τί,  ὁ Θεός ἀπώσω εἰς τέλος.

2.Μνήσθητι τῆς συναγωγῆς σου, ἧς ἐκτήσω ἀπ’ ἀρχῆς.                                           

3.Ὅρος Σιών τοῦτο, ὅ κατεσκήνωσας ἐν αὐτῷ.                                                               Σῶσον ἡμᾶς Υἱέ Θεοῦ  ὁ

4.Ὁ δέ Θεός Βασιλεύς ἡμῶν πρό αἰώνων εἰργάσατο σωτηρίαν ἐν μέσῳ τῆς γῆς.               σαρκί σταυρωθείς...

5.  Δόξα Πατρί... Καί νῦν....Ὁ Μονογενής Υἱός.............

   Ἀντίφωνα γ΄

1.Ὁ Κύριος ἐβασίλευσεν, ὀργιζέσθωσαν λαοί.

2. Κύριος ἐν Σιών μέγας καί ὑψηλός ἐστιν ἐπί πάντας τούς λαούς.                                Σῶσον Κύριε τόν λαόν....

3.Ἐξομολογησάσθωσαν τῷ ὀνόματί σου τῷ μεγάλῳ, ὅτι φοβερόν καί ἄγιον ἐστιν.    

  Εἰ­σο­δι­κόν «Ὑ­ψοῦ­τε Κύ­ρι­ον τόν Θε­όν ἡ­μῶν, καί προ­σκυ­νεῖ­ται τῶ ὑ­πο­πο­δί­ῳ τῶν πο­δῶν αὐ­τοῦ, ὅ­τι Ἅ­γι­ός ἐ­στι. Σῶ­σον ἡ­μᾶς....ὁ σαρ­κί σταυ­ρω­θείς...». Τό Ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον καί τό Κο­ντά­κι­ον «Ὁ Ὑψωθείς ἐν τῷ Σταυρῷ...». Ἀ­ντί Τρι­σα­γί­ου «Τόν Σταυ­ρόν σου προ­σκυ­νοῦ­μεν...». Ἀ­πό­στο­λος καί Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τά ὁ­ρι­ζό­με­να. Ἀ­ντί τοῦ «Ἄ­ξι­όν ἐ­στιν...» ὁ Εἰρ­μός τοῦ α΄ κα­νό­νος τῆς θ΄ Ὠδῆς «Μυ­στι­κός εἶ Θε­ο­τό­κε...». Κοι­νω­νι­κόν «Ἐ­ση­μει­ώ­θη ἐ­φ’ ὑ­μᾶς τό φῶς τοῦ προ­σώ­που σου Κύ­ρι­ε. Ἀλ­λη­λού­ϊ­α...», ἀ­ντί τοῦ «Εἴ­δο­μεν τό φῶς...», τό «Σῶ­σον Κύ­ρι­ε τόν λα­όν σου...», «Εἴ­η τό ὄ­νο­μα Κυ­ρί­ου..» καί Ἀ­πό­λυ­σις.  

1η ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Κατά τήν σεβάσμιον ταύτην ἡμέραν ὡς φέρουσα τά ἵσα τῆς Ἁγίας καί Μεγ. Παρασκευῆς τελοῦμεν νηστείαν.

2α ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Τό ἑσπέρας τῆς αὐτῆς ἡμέρας ποιεῖται Εἴσοδος καί ψάλλεται Προκείμενον «Ὁ Θεός ἡμῶν ἐν τῷ οὐρανῷ...» μετά τῶν διατεταγμένων αὐτοῦ στίχων.

16. Σάββατο: Τῆς ἁγίας μεγαλομάρτ. καί πανευφήμου Εὐφημίας.

    Ἡ Ἀκολουθία τῆς Ἁγίας μετά τῶν μεθεόρτων τοῦ Τ. Σταυροῦ ψάλλεται ὡς διατυποῦται ἐν τῷ Μηναίῳ. Ἀπόστολος καί Εὐαγγέλιον Σαββάτον μετά τήν Ὕψωσιν.

   Πλήν ἑάν θέλῃς ἑορτᾶσαι τήν μνήμην τῆς Ἁγίας ποίησον Εἴσοδον ἐν τῷ Ἑσπερινῷ. Ἐν τῷ Ὄρθρῳ ψάλλε Πολυέλαιον μέ ἐκλογήν εἰς Μάρτυραν. Μετά τόν Πολυέλαιον τά Καθίσματα τῆς γ΄ Ὠδῆς, τά πρῶτα Ἀντίφωνα τοῦ δ΄ ἤχου καί Προκείμενον «Θαυμαστός ὁ Θεός ἐν τοῖς Ἁγίοις αὐτοῦ...» μέ στίχον «Ὑπομένων ὑπέμεινα τόν Κύριον». Εὐαγγέλιον Σαββάτῳ τῆς 17ης ἑβδομάδος τοῦ Ματθαίου. Ὁ Ν΄ Ψαλμός «Δό­ξα Πατρί...Ταῖς τῆς Ἀθληφόρου.... Καί νῦν..Ταῖς τῆς Θεοτόκου..» καί τό Ἰδιόμελον «Ἐκ δεξιῶν τοῦ Σωτῆρος...» (τό Δοξαστικόν τῶν Αἴνων). Κανόνες τοῦ Σταυροῦ καί τῆς Ἁγίας. Καταβασίαι «Σταυρόν χαράξας...» καί στιχολογοῦμεν «Τήν Τιμιωτέραν...». Τά Ἐξαποστειλάρια καί οἱ Αἶνοι ὡς διατυποῦνται ἐν τῷ Μηναίῳ. «Δό­ξα Πατρί...Σήμερον χοροί...» (τό Δοξαστικόν τῶν Ἀποστίχων), «Καί νῦν..Σήμερον ὡς ἀληθῶς...», αὖθις Δοξολογία μεγάλη καί τό Ἀπολυτίκιον τοῦ Σταυροῦ.

   Εἰς τήν Θ. Λει­τουρ­γί­αν: Ἀντί Τυπικῶν ψάλλονται τά Ἀντίφωνα τῆς ἑορτῆς. Εἰσοδικόν «Δεῦτε προσκυνήσωμεν... ὁ σαρκί σταυρωθείς...». Τό Τρισάγιον, ὁ Ἀπόστολος τῆς ιστ΄ Κυριακῆς μέ Προκείμενον «Θαυμαστός ὁ Θεός...» καί στίχον «Ἐν Ἐκκλησίαις εὐλογεῖτε τόν Θεόν». Εὐαγγέλιον τό τῆς Δευτέρας τῆς δ΄ Ἑβδομάδος τοῦ Λουκᾶ. Εἰς τό «Ἐξαιρέτως...» τό «Ἄξιόν ἐστιν...». Κοινωνικόν «Εἰς μνημόσυνον αἰώνιον..» τό «Εἴδομεν τό φῶς...», «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου..» καί Ἀπόλυσις.   

17. Κυριακή: Μετά τήν Ὕψωσιν. Σοφίας, Πίστεως, Ἐλπίδος καί Ἀγάπης τῶν μεγαλομαρτύρων.

Ἦχος α΄, Ἐωθινόν Ζ΄.

   Ἀ­φ’ Ἑ­σπέ­ρας: Με­τά τήν θ΄ Ὥ­ραν, ὁ Προοι­μι­α­κός καί τό Ψαλ­τή­ρι­ον. Εἰς τό «Κύ­ρι­ε ἐ­κέ­κρα­ξα...» ἱστῶ­μεν στί­χους 10 καί ψάλ­λο­μεν 6 Ἀ­να­στά­σι­μα καί τά 3 μεθέορτα τῆς ἡμέρας «Σήμερον ἐξέλαμψε...» κ.λ.π. δευτεροῦντος τό πρῶτον. «Δό­ξα Πατρί ...Τῶν Προφητῶν αἱ φωναί...», «Καί νῦν..» τό α΄ Θε­ο­το­κί­ον τοῦ ἤ­χου. Εἴ­σο­δος τό «Φῶς ἰ­λα­ρόν...» καί τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας «Ὁ Κύ­ρι­ος ἐ­βα­σί­λευ­σεν...». Εἰς τά Ἀ­πό­στι­χα, τά Ἀ­να­στά­σι­μα στι­χη­ρά, «Δό­ξα Πατρί...Καί νῦν..Θεῖος θησαυρός...» (ζήτει εἰς τήν Λιτήν τῆς ἑορτῆς). Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον «Δό­ξα Πατρί...Καί νῦν..» τῆς ἑορτῆς, καί ἡ Ἀ­πό­λυ­σις.

         Εἰς τό Ἀπόδειπνον ἀναγινώσκεται ὁ Κανών τοῦ Μηναίου.

   Τήν πρω­ΐαν: Ἐν τῷ Με­σο­νυ­κτι­κῷ ὁ Τρι­α­δι­κός κα­νών, τά Τρι­α­δι­κά «Ἄ­ξι­ον ἐ­στιν..», αὖθις Τρισάγιον, τό Ἀπολυτίκιον τῆς ἑορτῆς, κ.λ.π. Μετά τόν Ἑ­ξά­ψαλ­μος εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος» Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α τό Ἀ­να­στά­σι­μον (δίς) καί τό τῆς ἑορτῆς ἅπαξ.  Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, ὁ Ἄ­μω­μος, καί τά Ἀ­να­στά­σι­μα Κα­θί­σμα­τα κα­τά σει­ράν ἀντί δέ Θεοτοκίων τά μεθέορτα Καθίσματα τῆς ἡμέρας. Εἴτα τά Εὐ­λο­γη­τά­ρι­α, ἡ Ὑ­πα­κο­ή τοῦ ἤ­χου, οἱ Ἀ­να­βα­θμοί, τό Προ­κεί­με­νον καί ἅ­πα­σα ἡ τά­ξις τοῦ Ἑ­ω­θι­νοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου. Κα­νό­νες· ὁ Ἀναστάσιμος, ὁ Σταυροαναστάσιμος καί ὁ τῆς ἑορτῆς.  Κα­τα­βα­σί­αι «Σταυρόν χαράξας Μωσῆς...», καί στι­χο­λο­γοῦ­μεν «Τήν Τι­μι­ω­τέ­ραν..» Τό «Ἅ­γι­ος Κύ­ρι­ος ὁ Θε­ός ἡ­μῶν» τρίς καί ἐν συ­νε­χεί­ᾳ Ἐ­ξα­πο­στει­λά­ρι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον καί τό μεθέορτον «Σταυρός ὁ φύλαξ...». Εἰς τούς Αἴ­νους 4 Ἀ­να­στά­σι­μα στιχηρά καί τά 3 μεθέορτα τά τῶν ἀποστίχων τῆς ἡμέρας «Ξύλον τό τοῦ Σταυροῦ...» μετά τῶν στίχων ἀντί τοῦ «Ἀνάστηθι Κύριε...» κ.λ.π. (Τό Δοξαστικόν «Χαίροις τό τῶν πιστῶν» ὡς στιχηρόν). «Δό­ξα...» τό Ἑ­ω­θι­νόν, «Καί νῦν....Ὑ­πε­ρευ­λο­γη­μέ­νη ὑ­πάρ­χεις», Δο­ξο­λο­γί­α με­γά­λη καί τό «Σή­με­ρον σω­τη­ρί­α...».

    Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Ἀντί τῶν Τυ­πι­κά καί Μακαρισμῶν τά Ἀντίφωνα τῆς ἑορτῆς. Εἰ­σο­δι­κόν «Δεῦ­τε προ­σκυ­νή­σω­μεν...ὁ Ἀ­να­στάς ἐκ νε­κρῶν...». Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α τό Ἀ­να­στά­σι­μον, τῆς ἑορτῆς, τῶν Ἁγίων τῆς ἡμέρας, τοῦ Ἁ­γί­ου τοῦ Να­οῦ καί τό Κο­ντά­κι­ον «Ὁ ὑψωθείς...». Τρι­σά­γι­ον, Ἀ­πό­στο­λος καί Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τῆς Κυ­ρι­α­κῆς μετά τήν Ὕψωσιν. Κοι­νω­νι­κόν «Αἰ­νεῖ­ται τόν Κύ­ρι­ον ἐκ τῶν οὐ­ρα­νῶν.Ἀλ­λη­λού­ϊα.», τό «Εἴ­δο­μεν τό φῶς...», «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου..» καί Ἀπόλυσις.  

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Ὅπου πανηγυρίζεται ἡ μνήμη τῶν Ἁγίων, βλέπε εἰς τήν ὑποσημειωθεῖσα τυπικήν διάταξιν τῆς παρελθούσης Κυριακῆς καί ποίησον ὡς ἐκεῖ. Εἰς τήν Θ. Λειτουργία Ἀ­πό­στο­λος τῶν Ἁγίων καί Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τῆς Κυ­ρι­α­κῆς μετά τήν Ὕψώσιν.

20. Τετάρτη: Μεγαλομάρτυρος Εὐσταθίου καί τῆς συνοδείας αὐτοῦ.

Ἡ Ἀκολουθία τῶν Ἁγίων ψάλλεται ὡς διατυποῦται ἐν τῷ Μηναίῳ.

21. Πέμπτη:  Ἀπόδοσις τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμ. Σταυροῦ. Ἀποστόλου Κορδάτου.

   Ὁ Ἑσπερινός, Ὄρθρος καί ἡ Θ. Λειτουργία ψάλλονται ὡς διατυποῦνται τήν κυριώνυμον ἡμέραν τῆς ἑορτῆς, ἐξαιρουμένων τῶν Ἀναγνωσμάτων καί τῆς Λιτῆς ἐν τῷ Ἑσπερινῷ, καθώς καί τοῦ Πολυελαίου ἐν τῶ Ὄρθρῳ. Εἰς τήν Θ. Λειτουργίαν, Ἀπόστολος καί Εὐαγγέλιον τῆς ἡμέρας. 

   Ὁ Κανών τοῦ Ἁγίου Κορδάτου συμψάλλεται τήν ἐπαύριον μετά τῆς τοῦ Ἁγίου Φωκᾶ.

23. Σάββατο: Ἡ Σύληψις τοῦ Τιμίου Προδρόμου καί Βαπτιστοῦ Ἰωάννου.

      Ἀ­φ’ Ἑ­σπέ­ρας: Με­τά τήν θ΄ Ὥ­ραν, ὁ Προοι­μι­α­κός καί τό Ψαλτήριον. Εἰς τό «Κύ­ρι­ε ἐ­κέ­κρα­ξα...» ἱστῶ­μεν στί­χους 6 καί ψάλ­λο­μεν τά 3 στιχηρά «Ἱερατεύων ὁ θεῖος...» δευτεροῦντες αὐτά. «Δό­ξα Πατρί ..»,  «Καί νῦν..» ὡς διατυποῦνται ἐν τῷ Μηναίῳ. Εἴ­σο­δος τό «Φῶς ἰ­λα­ρόν...» καί τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας. Τά Ἀ­πό­στι­χα ὡς ὁρίζονται ἐν τῷ Μηναίῳ. Τό Ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον τοῦ Προδρόμου «Δό­ξα Πατρί .. Καί νῦν..Τό ἀπ’ αἰῶνος ἀπόκρυφον»  καί ἡ Ἀ­πό­λυ­σις.

    Τήν πρω­ΐ­αν: Τό Με­σο­νυ­κτι­κόν τοῦ Σαββάτου καί ὁ Ἑ­ξά­ψαλ­μος. Εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος..» τά Ἀ­πο­λυ­τί­κια ὡς ἐν τῷ Ἑσπερινῷ. Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, τά Κα­θί­σμα­τα, ὁ Ν΄ Ψαλμός καί οἱ Κανόνες τῆς Θεοτόκου (ὁ Παρακλητικός) καί τοῦ Προδρόμου. Κα­τα­βα­σίαι «Ἀνοίξω τό στόμα μου...» μετά τῆς χαρακτηριστικῆς (ὅπου δή) ἀντικαταστάσεως τῆς περιόδου, καί στιχολογοῦμεν «Τήν Τι­μι­ω­τέ­ραν..». Τά Ἐξαποστειλάρια καί οἱ Αἶνοι ὡς διαγράφονται εἰς τό Μηναῖον, Δοξολογία Μεγάλη καί τό Ἀπολυτίκιον τοῦ Προδρόμου.

   Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Τά Τυ­πι­κά καί οἱ Μακαρισμοί εἰς 8, ἐκ τῆς γ΄ καί στ΄ Ὠδῆς τοῦ κανόνος τοῦ Προδρόμου. Κοντάκιον «Προστασία τῶν Χριστιανῶν...», Ἀπόστολος καί Εὐαγγέλιον τά ὁριζόμενα. Κοινωνικόν «Εἰς μνημόσυνον αἰώνιον...» τό «Εἴδομεν τό φῶς...», «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου..» καί Ἀπόλυσις.   

24. Κυριακή: Α΄Λουκᾶ. Θέκλης τῆς πρωτομάρτ. καί Ἰσαποστόλου. Ἀνάμνησις τοῦ ἐν Κυθήροις

                                                 θαύματος  τῆς  Θεοτόκου  (Μυρτιδιωτίσσης).

 Ἦχος β΄, Ἐωθινόν Η΄.

   Ἀ­φ’ Ἑ­σπέ­ρας: Με­τά τήν θ΄ Ὥραν ἐν τῷ Ἑ­σπε­ρι­νῷ, ὁ Προι­μι­α­κός καί τό Ψαλ­τή­ρι­ον. Εἰς τό «Κύ­ρι­ε ἐ­κέ­κρα­ξα...» ἱστῶ­μεν στί­χους 10 καί ψάλ­λο­μεν 6 Ἀ­να­στά­σι­μα καί τά 4 Προσόμοια τοῦ Ἁγίας. «Δό­ξα Πατρί ..» τῆς Ἰσαποστόλου «Ἀθλητικοῖς παλαίσμασι...», «Καί νῦν...»  τό α΄ Θε­ο­το­κί­ον τοῦ ἤ­χου. Εἴ­σο­δος τό «Φῶς ἰ­λα­ρόν...» καί τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας «Ὁ Κύ­ρι­ος ἐ­βα­σί­λευ­σεν...». Εἰς τά Ἀ­πό­στι­χα, τά Ἀ­να­στά­σι­μα στι­χη­ρά «Δό­ξα Πατρί ..» τῆς Ἰσαποστόλου «Λεόντων ὁρμάς...», «Καί νῦν..Ἀνύμφευτε Παρθένε.». (ζήτει εἰς τά Ἀπόστιχα Σαββάτου ἑσπέρας τοῦ πλ. δ΄ Ἤχου). Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον τῆς Ἁγίας μετά τοῦ Θεοτοκίου καί  Ἀ­πό­λυ­σις.

   Τήν πρω­ΐαν: Ἐν τῷ Με­σο­νυ­κτι­κῷ ὁ Τρι­α­δι­κός κα­νών, τά Τρι­α­δι­κά «Ἄ­ξι­ον ἐ­στιν..», αὖθις Τρισάγιον, ἡ Ὑπακοή τοῦ ἤχου, κ.λ.π. Μετά τόνἙ­ξά­ψαλ­μος εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος..» τά Ἀ­πο­λυ­τί­κια ὡς εἰς τόν Ἑσπερινόν.  Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, ὁ Ἄ­μω­μος, καί τά Ἀ­να­στά­σι­μα Κα­θί­σμα­τα κα­τά σει­ράν. Εἴτα τά Εὐ­λο­γη­τά­ρι­α, ἡ Ὑ­πα­κο­ή τοῦ ἤ­χου, οἱ Ἀ­να­βα­θμοί, τό Προ­κεί­με­νον καί ἅ­πα­σα ἡ τά­ξις τοῦ Ἑ­ω­θι­νοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου. Κα­νό­νες· οἱ τῆς Παρακλητικῆς καί τοῦ Μηναίου.  Με­τά τήν γ΄ Ὡδήν, τό  Κο­ντά­κι­ον καί ὁ  Οἶ­κος τοῦ Μηναίου καί αὖθις τό Κάθι­σμα μετά τοῦ Θεοτοκίου. Εἰς τήν στ΄ τό Ἀ­να­στά­σι­μον Κο­ντά­κι­ον, ὁ Οἶ­κος καί τό Συ­να­ξά­ρι­ον τῆς ἡ­μέ­ρας. Με­τά τούς Κα­νό­νες, Κα­τα­βα­σί­αι «Ἀνοίξω τό στόμα μου...», καί στι­χο­λο­γοῦ­μεν «Τήν Τι­μι­ω­τέ­ραν..». Τό «Ἅ­γι­ος Κύ­ρι­ος ὁ Θε­ός ἡ­μῶν» τρίς καί ἐν συ­νε­χεί­ᾳ Ἐ­ξα­πο­στει­λά­ρι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον καί τό Μηναίου μετά τοῦ Θεοτοκίου. Εἰς τούς Αἴ­νους, 4 στιχηρά Ἀ­να­στά­σι­μα καί τά 4 Ἰδιόμελα τοῦ Ἁγίας. «Δό­ξα...» τό Ἑ­ω­θι­νόν, «Καί νῦν....Ὑ­πε­ρευ­λο­γη­μέ­νη ὑ­πάρ­χεις», Δο­ξο­λο­γί­α με­γά­λη καί τό «Σή­με­ρον σω­τη­ρί­α...».

    Εἰς τήν Θ. Λει­τουρ­γί­αν: Τά Τυ­πι­κά καί οἱ Μα­κα­ρι­σμοί τοῦ ἤ­χου. Με­τά τήν Εἴ­σο­δον, Ἀ­πο­λυ­τί­κια τό Ἀ­να­στά­σι­μον, τῶν Ἁ­γί­ων τῆς ἡ­μέ­ρας, τοῦ Ἁ­γί­ου τοῦ Να­οῦ καί τό Κον­τά­κιον «Προ­στα­σί­α τῶν Χρι­στια­νῶν...». Ἀ­πό­στο­λος (19^η) καί Εὐ­αγ­γέ­λιον τῆς Κυ­ρια­κῆς. Εἰς τό «Ἐ­ξαι­ρέ­τως...Ἄ­ξιον ἐ­στιν..». Κοι­νω­νι­κόν «Αἰ­νεῖ­ται τόν Κύ­ριον ἐκ τῶν οὐ­ρα­νῶν.Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.», τό «Εἴ­δο­μεν τό φῶς...», «Εἴ­η τό ὄ­νο­μα Κυ­ρί­ου..» καί Ἀ­πό­λυ­σις. 

ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Ὅπου ἑορτάζεται τό θαῦμα τῆς Παναγίας τῆς Μυρτιδιωτίσσης, ἐν τῷ ἑσπερινῷ στιχηρά 4 Ἀναστάσιμα, 3 τῆς Παναγίας καί 3 τῆς Ἰσαποστόλου. «Δό­ξα Πατρί...» τῆς Ἰσαποστόλου, «Καί νῦν..» τό α΄ Θε­ο­το­κί­ον τοῦ ἤ­χου. Απόστιχα τά Ἀναστάσιμα «Δό­ξα Πατρί... Καί νῦν..» τῆς Μυτριδιωτίσσης. Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον «Δό­ξα Πατρί...» τῆς Ἰσαποστόλου, «Καί νῦν..» τῆς Μυτριδιωτίσσης. Ἐν τῷ Ὄρθρῳ, Καθίσματα τά Ἀναστάσιμα, εἰς τό «Καί νῦν..» τῆς Μυτριδιωτίσσης καί ὁ Πολυέλαιος. Τά Ἀναστάσιμα Κοντάκιον καί Οἶκος μετά τήν γ΄ Ὡδήν. Ἀφ’ στ΄ Ὡδῆς τά Μυτριδιωτίσσης. Ἐξαποστειλάρια Ἀναστάσιμον, τῆς Ἰσαποστόλου καί τῆς Μυτριδιωτίσσης. Εἰς τούς Αἴνους 4 Ἀναστάσιμα καί 4 τῆς Μυτριδιωτίσσης «Δό­ξα Πατρί...» τῆς Μυτριδιωτίσσης, «Καί νῦν....Ὑ­πε­ρευ­λο­γη­μέ­νη ὑ­πάρ­χεις». Εἰς τήν Θ. Λειτουργία Ἀ­πό­στο­λος τῶν Παναγίας καί Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τῆς Κυ­ρι­α­κῆς.

26. Τρίτη: Ἡ Μετάστασις τοῦ ἀποστόλου καί Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου.

      Ἀ­φ’ Ἑ­σπέ­ρας: Με­τά τήν θ΄ Ὥ­ραν, ὁ Προοι­μι­α­κός καί ἡ α΄ Στάσις τοῦ Α΄ Καθίσματος τοῦ Ψαλτηρίου. Εἰς τό «Κύ­ρι­ε ἐ­κέ­κρα­ξα...» ἐάν τελεῖται Ἀγρυπνία ἱστῶ­μεν στί­χους 6 καί ψάλ­λο­μεν τά 3 στιχηρά «Ὁ θεατής τῶν ἀρρήτων...» δευτεροῦντες αὐτά, εἰδέ μή ἱστῶμεν στί­χους 8 καί ψάλ­λο­μεν τά 3 ἀνωτέρω στιχηρά δευτεροῦντες τά δύο πρῶτα, ἀκολούθως τά 3 στιχηρά τοῦ μικροῦ Ἑσπερινοῦ «Δεῦτε, τῆς σοφίας...». «Δό­ξα Πατρί ...Τόν υἱόν τῆς βροντῆς», «Καί νῦν..Παρῆλθεν ἡ σκιά...». Εἴ­σο­δος τό «Φῶς ἰ­λα­ρόν...» τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας, καί τά Ἀναγνώσματα. Τά Ἀ­πό­στι­χα μετά τοῦ «Δό­ξα Πατρί...Καί νῦν..» ὡς ὁρίζονται ἐν τῷ Μηναίῳ. Τό Ἀ­πο­λυ­τί­κι­ον μετά τοῦ Θεοτοκίου καί ἡ Ἀ­πό­λυ­σις.

   Τήν πρω­ΐ­αν: Τό Με­σο­νυ­κτι­κόν, ἡ Λι­τή (ἄν δέν ἐ­ψάλ­λη εἰς τόν Ἑ­σπε­ρι­νόν) καί ὁ Ἑ­ξά­ψαλ­μος. Εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος..» τά Ἀ­πο­λυ­τί­κια ὡς ἐν τῷ Ἑσπερινῷ. Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, τά Κα­θί­σμα­τα κατά σειράν, ὁ Πολυέλαιος, τά Ἀντίφωνα καί τό Εὐαγγέλιον τοῦ Ὄρθρου (τό 11ο Ἑωθινόν). Οἱ Κανόνες ὡς διατυποῦνται ἐν τῷ Μηναίῳ. Κα­τα­βα­σίαι «Ἀνοίξω τό στόμα μου...», καί στιχολογοῦμεν «Τήν Τι­μι­ω­τέ­ραν..». Τά Ἐξαποστειλάρια καί οἱ Αἶνοι ὡς διατυποῦνται εἰς τό Μηναῖον, Δοξολογία Μεγάλη καί τό Ἀπολυτίκιον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ.

   Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Τά Τυ­πι­κά καί οἱ Μακαρισμοί εἰς 8 ἐκ τῆς γ΄ καί στ΄ Ὠδῆς τῶν κανόνων τοῦ Εὐαγγελιστοῦ. Μετά τήν Εἴσοδον, Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α τοῦ Εὐαγγελιστοῦ, τοῦ Ἁ­γί­ου τοῦ Να­οῦ καί τό Κο­ντά­κι­ον «Προστασία τῶν Χριστιανῶν...». Ἀ­πό­στο­λος καί Εὐ­αγ­γέ­λι­ον τοῦ Εὐαγγελιστοῦ. Εἰς τό «Ἐ­ξαι­ρέ­τως...Ἄ­ξι­ον ἐ­στιν..». Κοι­νω­νι­κόν «Εἰς πᾶσαν τήν γῆν....Ἀλ­λη­λού­ϊα.», τό «Εἴ­δο­μεν τό φῶς...», «Εἴη τό ὄνομα Κυρίου..» καί Ἀπόλυσις.   

ΜΗΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ

Ἔ­χων ἡ­μέ­ρας τρίακοντα μίαν. Ἡ ἡ­μέ­ρα ἔ­χει ὥ­ρας 11 καί ἡ νύξ ὥ­ρας 13.

1. Κυριακή: Β΄(2^α) Λουκᾶ. Τῆς ἁγίας Σκέπης τῆς Θεοτόκου. Σύναξις Θεοτόκου «Γοργοϋπηκόου». 

                                              Ἀποστόλου Ἀνανίου. Ὁσίου Ρωμανοῦ τοῦ Μελωδοῦ.

Ἦχος γ΄, Ἐωθινόν  Θ΄.

   Ἀ­φ’ Ἑ­σπέ­ρας: Με­τά τήν θ΄ Ὥραν ἐν τῷ Ἑ­σπε­ρι­νῷ, ὁ Προοι­μι­α­κός καί τό Ψαλ­τή­ρι­ον. Εἰς τό «Κύ­ρι­ε ἐ­κέ­κρα­ξα...» ἱστῶ­μεν στί­χους 10 καί ψάλ­λο­μεν 6 Ἀ­να­στά­σι­μα καί τά 3 Προσόμοια τοῦ Ἀποστόλου δευτεροῦντες τό πρῶτον. «Δό­ξα Πατρί ..» ἐκ τοῦ Μηναίου «Τό σκεῦος τῆς ἐκλογῆς...», «Καί νῦν...»  τό α΄ Θε­ο­το­κί­ον τοῦ ἤ­χου. Εἴ­σο­δος τό «Φῶς ἰ­λα­ρόν...» καί τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας «Ὁ Κύ­ρι­ος ἐ­βα­σί­λευ­σεν...». Εἰς τά Ἀ­πό­στι­χα, τά Ἀ­να­στά­σι­μα στι­χη­ρά. «Δό­ξα Πατρί ..» ἐκ τοῦ Μηναίου «Πρώτη καλῶν ἀπαρχή...», «Καί νῦν..Ὁ ποι­η­τής καί λυ­τρω­τής μου Πά­να­γνε..» (ζήτει εἰς τά Ἀπόστιχα Σαββάτου ἑσπέρας τοῦ πλ. β΄ Ἤχου).  Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον, τοῦ Ἀποστόλου μετά τοῦ Θεοτοκίου καί  Ἀ­πό­λυ­σις.

     Τήν πρω­ΐαν: Ἐν τῷ Με­σο­νυ­κτι­κῷ ὁ Τρι­α­δι­κός κα­νών, τά Τρι­α­δι­κά «Ἄ­ξι­ον ἐ­στιν..», αὖθις Τρισάγιον, ἡ Ὑπακοή τοῦ ἤχου, κ.λ.π. Μετά τόνἙ­ξά­ψαλ­μος εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος..» τά Ἀ­πο­λυ­τί­κια ὡς ἐν τῷ Ἑσπερινῷ.  Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, ὁ Ἄ­μω­μος, καί τά Ἀ­να­στά­σι­μα Κα­θί­σμα­τα κα­τά σει­ράν. Εἶτα τά Εὐ­λο­γη­τά­ρι­α, ἡ Ὑ­πα­κο­ή τοῦ ἤ­χου, οἱ Ἀ­να­βα­θμοί, τό Προ­κεί­με­νον καί ἅ­πα­σα ἡ τά­ξις τοῦ Ἑ­ω­θι­νοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου. Κα­νό­νες· οἱ τῆς Παρακλητικῆς καί τοῦ Μηναίου.  Με­τά τήν γ΄ Ὠδήν, τό  Κο­ντά­κι­ον καί ὁ  Οἶ­κος τοῦ Μηναίου καί αὖθις τά Καθί­σματα μετά τοῦ Θεοτοκίου. Εἰς τήν στ΄ τό Ἀ­να­στά­σι­μον Κο­ντά­κι­ον, ὁ Οἶ­κος καί τό Συ­να­ξά­ρι­ον τῆς ἡ­μέ­ρας. Με­τά τούς Κα­νό­νες, Κα­τα­βα­σί­αι «Ἀνοίξω τό στόμα μου...», καί στι­χο­λο­γοῦ­μεν «Τήν Τι­μι­ω­τέ­ραν..». Τό «Ἅ­γι­ος Κύ­ρι­ος ὁ Θε­ός ἡ­μῶν» τρίς καί ἐν συ­νε­χεί­ᾳ Ἐ­ξα­πο­στει­λά­ρι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον καί τά τοῦ Μηναίου μετά τοῦ Θεοτοκίου. Εἰς τούς Αἴ­νους τά 8 Ἀ­να­στά­σι­μα στιχηρά. «Δό­ξα...» τό Ἑ­ω­θι­νόν, «Καί νῦν....Ὑ­πε­ρευ­λο­γη­μέ­νη ὑ­πάρ­χεις», Δο­ξο­λο­γί­α με­γά­λη καί τό «Σή­με­ρον σω­τη­ρί­α...».

     Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Τά Τυ­πι­κά καί οἱ Μα­κα­ρι­σμοί τοῦ ἤ­χου. Με­τά τήν Εἴ­σο­δον, Ἀ­πο­λυ­τί­κια τό Ἀ­να­στά­σι­μον, τῶν Ἁ­γί­ων τῆς ἡ­μέ­ρας, τοῦ Ἁ­γί­ου τοῦ Να­οῦ καί τό Κον­τά­κιον «Προ­στα­σί­α τῶν Χρι­στια­νῶν...». Ἀ­πό­στο­λος (20^η) καί Εὐ­αγ­γέ­λιον τῆς Κυ­ρια­κῆς. Εἰς τό «Ἐ­ξαι­ρέ­τως...Ἄ­ξιον ἐ­στιν..». Κοι­νω­νι­κόν «Αἰ­νεῖ­ται τόν Κύ­ριον ἐκ τῶν οὐ­ρα­νῶν.Ἀλ­λη­λού­ϊ­α.», τό «Εἴ­δο­μεν τό φῶς...», «Εἴ­η τό ὄ­νο­μα Κυ­ρί­ου..» καί Ἀ­πό­λυ­σις.   

1η ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Τήν ἀνάμνησιν τῆς Ἁγ. Σκέπης τῆς Θεοτόκου, πανηγυρίζουσί τινες ἐκ μεταθέσεως τήν 15ην/28ην τοῦ παρόντος μηνός ἐν ἥ ἑορτάζεται καί ἡ ἐθνικήν ἑορτήν. Τήν Ἀκολουθίαν ταύτης, ζήτησον εἰς ἐκδοθεῖσαν φυλλάδαν.  

2α ΣΗΜΕΙΩΣΙΣ: Οἱ βουλόμενοι ἑορτᾶσαι τήν Παναγίαν τήν «Γοργοϋπήκοον», δύνανται νά ἀνεύρουν τήν τυπικήν διάταξιν εἰς τήν ἐκδοθεῖσαν φυλλάδαν.

2. Δευτέρα: Τῶν Ἁγίων Ἱερομαρτύρων Κυπριανοῦ καί Ἰουστίνης τῆς παρθένου.

Ἡ Ἀκολουθία τῶν Ἁγίων ψάλλεται ὡς διατυποῦται ἐν τῷ Μηναίῳ.

6. Παρασκευή: Τοῦ Ἁγίου Ἀποστόλου Θωμᾶ.

Ἡ Ἀκολουθία τοῦ Ἀποστόλου ψάλλεται ὡς διατυποῦται ἐν τῷ Μηναίῳ. Εἰς τόν Ἑσπερινόν «Καί νῦν....Τίς μή μακαρίσει σε...» καί ποιοῦμεν Εἴσοδος. Εἰς τά Ἀπόστιχα «Καί νῦν....Θεοτόκε, σύ ἡ ἄμπελος ... μετά τοῦ Ἀποστόλου...». Εἰς τόν Ὄρθρον, μετά τήν α΄ Στιχολογίαν τό Κάθισμα τῆς γ΄ Ὡδῆς καί ἡ λοιπή ἀκολουθία τοῦ Ὄρθρου. Εἰς τήν τράπεζαν κατάλυσις οἴνου καί ἐλαίου.

8. Κυριακή: Γ΄(3^η) Λουκᾶ. Ὁσίας Παϊσίας. Πελαγίας τῆς παρθένου, Ταϊσίας ὁσίας.

Ἦχος δ΄, Ἐωθινόν Ι΄.

    Ἀ­φ’ Ἑ­σπέ­ρας: Με­τά τήν θ΄ Ὥραν ἐν τῷ Ἑ­σπε­ρι­νῷ, ὁ Προοι­μι­α­κός καί τό Ψαλ­τή­ρι­ον. Εἰς τό «Κύ­ρι­ε ἐ­κέ­κρα­ξα...» ἱστῶ­μεν στί­χους 10 καί ψάλ­λο­μεν 6 Ἀ­να­στά­σι­μα καί τά 3 Προσόμοια τῆς Ὁσίας δευτεροῦντες τό πρῶτον. «Δό­ξα Πατρί ..» ἐκ τοῦ Μηναίου «Ὅπου ἐπλεόνασεν...», «Καί νῦν...»  τό α΄ Θε­ο­το­κί­ον τοῦ ἤ­χου. Εἴ­σο­δος τό «Φῶς ἰ­λα­ρόν...» καί τό Προ­κεί­με­νον τῆς ἡ­μέ­ρας «Ὁ Κύ­ρι­ος ἐ­βα­σί­λευ­σεν...». Εἰς τά Ἀ­πό­στι­χα, τά Ἀ­να­στά­σι­μα στι­χη­ρά. «Δό­ξα Πατρί ..» ἐκ τοῦ Μηναίου «Μετά τό ἁγνίσασθαι...», «Καί νῦν..Ἀνύμφευτε Παρθένε.». (ζήτει εἰς τά Ἀπόστιχα Σαββάτου ἑσπέρας τοῦ πλ. δ΄ Ἤχου). Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον, τῆς Ὁσίας μετά τοῦ Θεοτοκίου καί  Ἀ­πό­λυ­σις.

     Τήν πρω­ΐαν: Ἐν τῷ Με­σο­νυ­κτι­κῷ ὁ Τρι­α­δι­κός κα­νών, τά Τρι­α­δι­κά «Ἄ­ξι­ον ἐ­στιν..», αὖθις Τρισάγιον, ἡ Ὑπακοή τοῦ ἤχου, κ.λ.π. Μετά τόν Ἑ­ξά­ψαλ­μος εἰς τό «Θε­ός Κύ­ρι­ος..» τά Ἀ­πο­λυ­τί­κια ὡς ἐν τῷ Ἑσπερινῷ.  Τό Ψαλ­τή­ρι­ον, ὁ Ἄ­μω­μος, καί τά Ἀ­να­στά­σι­μα Κα­θί­σμα­τα κα­τά σει­ράν. Εἴτα τά Εὐ­λο­γη­τά­ρι­α, ἡ Ὑ­πα­κο­ή τοῦ ἤ­χου, οἱ Ἀ­να­βα­θμοί καί τό Προ­κεί­με­νον καί ἅ­πα­σα ἡ τά­ξις τοῦ Ἑ­ω­θι­νοῦ Εὐ­αγ­γε­λί­ου. Κα­νό­νες· οἱ τῆς Παρακλητικῆς καί τῆς Ὁσίας.  Με­τά τήν γ΄ Ὠδήν, τό  Κο­ντά­κι­ον καί ὁ  Οἶ­κος τοῦ Μηναίου καί αὖθις τό Κάθι­σμα τοῦ Ἀποστόλου μετά τοῦ Θεοτοκίου. Εἰς τήν στ΄ τό Ἀ­να­στά­σι­μον Κο­ντά­κι­ον, ὁ Οἶ­κος καί τό Συ­να­ξά­ρι­ον τῆς ἡ­μέ­ρας. Με­τά τούς Κα­νό­νες, Κα­τα­βα­σί­αι «Ἀνοίξω τό στόμα μου...», καί στι­χο­λο­γοῦ­μεν «Τήν Τι­μι­ω­τέ­ραν..». Τό «Ἅ­γι­ος Κύ­ρι­ος ὁ Θε­ός ἡ­μῶν» τρίς καί ἐν συ­νε­χεί­ᾳ Ἐ­ξα­πο­στει­λά­ρι­α, τό Ἀ­να­στά­σι­μον καί τό τοῦ Μηναίου μετά τοῦ Θεοτοκίου. Εἰς τούς Αἴ­νους ψάλλομεν τά Ἀ­να­στά­σι­μα στιχηρά εἰς 8, «Δό­ξα...» τό Ἑ­ω­θι­νόν, «Καί νῦν....Ὑ­πε­ρευ­λο­γη­μέ­νη ὑ­πάρ­χεις», Δο­ξο­λο­γί­α με­γά­λη καί τό «Σή­με­ρον σω­τη­ρί­α...».

    Εἰς τήν Θ.Λει­τουρ­γί­αν: Τά Τυ­πι­κά καί οἱ Μακαρισμοί τοῦ ἤχου εἰς 8. Μετά τήν Εἴσοδον, Ἀ­πο­λυ­τί­κι­α τό Ἀ­να­στά­σι­μον, τῆς Ὁσίας, τοῦ Ἁ­γί­ου τοῦ Να­οῦ καί τό Κο­ντά­κι­ον «Προστασία τῶν Χριστιανῶν..